"Ik begrijp het allemaal wel, maar ik voel het nog niet."
Het is de meest gehoorde frustratie bij vrouwen die al jaren aan zelfontwikkeling doen. Ze hebben de boeken gelezen, ze begrijpen hun patronen, maar hun lichaam blijft in de overlevingsstand staan. De schouders zitten vast, de ademhaling is hoog, en de onrust is altijd op de achtergrond aanwezig.
Door de opleiding Stress- & Traumacoach bij Zonnevlechtopleidingen, weet ik nu: trauma zit niet in een gebeurtenis, trauma zit in je zenuwstelsel. Net als sterss. En daar kun je niet naartoe 'praten'.
Wanneer je zenuwstelsel de regie overneemt
We denken vaak dat trauma iets 'groots' moet zijn, maar trauma is simpelweg alles wat te veel, te snel of te plotseling was voor jouw systeem om te verwerken. Je zenuwstelsel trekt dan een noodplan uit de kast: vechten, vluchten of bevriezen.
Het probleem is dat veel van ons in die stand blijven staan, ook als het gevaar allang geweken is. Je leeft dan in een constante staat van 'onveiligheid', zonder dat je weet waarom. Tijdens mijn eigen reis kwam ik hier hardhandig achter toen mijn trainers bij de opleiding aan de noodrem trokken. Ik begreep het met mijn hoofd, maar mijn lichaam was nog steeds aan het overleven.
Waarom praten niet helpt bij diepe stress
In de psychologie richten we ons vaak op de neocortex (ons denkende brein). Maar stress en trauma bevinden zich in de lagere delen van ons brein en in ons lichaam. Je kunt jezelf niet 'vertellen' dat je veilig bent als je zenuwstelsel het tegendeel ervaart.
Daarom kijk ik holistisch lichaamsgericht. Ik kijk naar de signalen van je zenuwstelsel. We leren je lichaam dat het weer veilig is om te ontspannen. Dit is de basis van alles wat ik doe: van de familieopstellingen tot het schaduwwerk. Zonder een veilig fundament in je lijf, blijft elke verandering aan de oppervlakte.
De weg terug naar veiligheid en veerkracht
Bij Zonnevlecht leerde ik dat herstel gaat over het herstellen van de verbinding met je eigen lichaam. We gebruiken tools om je zenuwstelsel te kalmeren en de 'bevroren' energie weer te laten stromen.
Dat betekent vertragen. Echt vertragen. Het betekent luisteren naar de subtiele signalen van je lijf voordat je weer doorrent naar de volgende taak op je lijst. Wanneer je zenuwstelsel weer leert wat echte veiligheid is, verdwijnt die 'moeheid die dieper zit dan slaap' eindelijk. Er komt weer ruimte voor plezier, voor creativiteit en voor je essentie.
Jouw zenuwstelsel als kompas
Ben jij die vrouw die altijd maar 'aan' staat? Die alles begrijpt, maar nog steeds de onrust in haar lijf voelt? Wees dan mild voor jezelf. Je bent niet kapot en je doet niets fout; je zenuwstelsel is je simpelweg aan het beschermen.
In alles wat ik doe creëer ik een veilige bedding waar we samen kijken naar wat jouw lichaam nodig heeft om weer tot rust te komen. Want pas als je lijf weet dat het veilig is, kun je de reis naar binnen echt voortzetten.
Schuif je aan? We doen het stap voor stap, in jouw tempo.